دوچرخه کوهستان : کراس کانتری
دسته بندی : دوچرخه سواری ,

دوچرخه کوهستان : کراس کانتری

در ابتدای شناخت دوچرخه های کوهستان بدانید یک اصل کلی وجود دارد هر چه به انتهای این جدول بروید طراحی دوچرخه ها به شکلی می شود که برای رکاب زدن کمتر و پیمایش مسیرهای ناهموار تر صورت می گیرد. به این شکل که در ابتدای این جدول دوچرخه کراس کانتری برای رکاب زدن بیشتر و پیمایش مسیرهای ناهموار کمتر طراحی شده است و در انتهای این جدول دوچرخه دانهیل قرار دارد  که فقط برای پیمایش مسیر های بسیار سخت و سرپایینی از شیبهای تند طراحی شده است. یک راه ساده برای تشخیص دوچرخه های کوهستان مقدار بازی کمک جلو آنها است این روش می تواند به شما کمک کند که قبل از اینکه نگاهی به دفترچه کاتالوگ یا وب سایت شرکت تولید کننده بیاندازید به راحتی بتوانید تشخیص دهید که آن دوچرخه در چه رده بندی قرا دارد. بصورت مثال دوچرخه کراس کانتری بازی دوشاخ جلو آن 10 یا 11 سانتیمتر است و برای دوچرخه دانهیل که برای مسیرهای سرپایینی بسیار خشن طراحی شده است بازی کمک دوشاخ(پاشاخ) جلو آن 20 سانتیمتر است. بنابراین به دوشاخ های استفاده شده دقت کنید. جدا از آن لوازم هر رده  با هم تفاوت دارد. که در نگاه اول شاید برای تشخیص سبک یک دوچرخه کمی سخت باشد اما بازی کمک دوشاخ جلو معیار خوبی است.

در ادامه بصورت کامل تفاوت ها توضیح داده خواهد شد.

دوچرخه کوهستان / کراس کانتری  Cross country

نمونه دوچرخه کوهستان کراس کانتری بدون کمک وسط (Hard Tail)


نمونه دوچرخه کوهستان کراس کانتری با کمک وسط (Full Suspension )

+++

مقدار بازی دوشاخ جلو (کمک جلو)  10 یا 11 سانتیمتر

کمک عقب: در بعضی از مدل ها کمک عقب دارد و در بعضی خیر (بستگی به انتخاب رایدر یا همان دوچرخه سوار و مسیر مسابقه دارد)

این سبک از دوچرخه کوهستان پرطرفدار ترین سبک در دوچرخه کوهستان است که خود به دو دسته حرفه ای و غیر حرفه ای تقسیم می شود. سبک غیر حرفه ای به نام کوهستان اسپرت،  sport xc و یا با نام های مشابه شناخته می شود که در عنوان بعدی آن را معرفی می کنیم. در این سبک: مدل دوچرخه کراس کانتری برای مسابقات حرفه ای طراحی شده است و برای خرید یک مدل خوب آن باید حداقل چیزی حدود 2هزار دلار هزینه کنید که برای ارزش پول ریال ما در ایران بسیار گران خواهد شد جدای از این سبک از دوچرخه مناسب یک دوچرخه سوار حرفه ای است. و اصلا گزینه خوبی برای شروع دوچرخه سواری و  یا دوچرخه سواری در شهر مناسب نیست. بنابراین این مدل فقط برای حرفه ای ها است.


مطلب بعدی : دوچرخه کوهستان ، اسپرت

مطالب مرتبط :

آشنایی با اجزای دوچرخه

دوچرخه کوهستان

انواع دوچرخه



   




برچسب ها : دوچرخه , انواع دوچرخه , کوهستان , کراس کانتری , دوچرخه کوهستان , آموزش ,

آشنایی با اجزای دوچرخه
دسته بندی : دوچرخه سواری ,

آشنایی با اجزای دوچرخه

دوچرخه ابزاری فوق العاده است. یکی از معدود ابزارهای مدرن که می‌توان کل دل و روده‌اش را بشناسید، تعمیر کنید، تعویض کنید یا به روز رسانی کنید. فهرست زیر تقریبا همه اجزای یک دوچرخه استاندارد را به شما نشان می‌دهد. کاملا این امکان وجود دارد که مثلا کمک فنر را باز کنید و به جایش کمک فنری بزرگتر ببندید یا اگر فرمانتان زیادی عریض است، آن را با فرمانی کوتاهتر عوض کنید. حتی اگر در ابتدای کار دوچرخه‌تان را با لوازمی ارزانتر خریده‌اید ولی از بدنه آن راضی هستید، می‌توانید فقط اجزایی مثل دنده‌ها را با دنده‌هایی رده بالاتر عوض کنید و دوچرخه سرحالتری داشته باشید.


۱- بدنه یا تنه

بدنه معمولا از چند لوله اصلی تشکیل می‌شود و در دوچرخه‌های جاده و کوهستان شکلی مثلثی شکل دارد. جنس این بدنه می‌تواند از آهن، آلومینیوم یا کربن باشد. جنس آلومینیوم برای اکثر ما بهترین انتخاب است. بعضی برندها با تغییرات جزیی در شکل بدنه، امضاهای خاص خود را ایجاد کرده‌اند. مثلا کمپانی جی تی، با ساختن یک مثلث کوچک در بالای مثلث اصلی، دوچرخه‌هایش را کاملا قابل تشخیص کرده:


۲- دوشاخ


دوشاخ قطعه ای است که به جلوی بدنه وصل شده، چرخ جلو را نگه می دارد. در صورتی که دوشاخ بدون فنر باشد به آن دوشاخ خشک می‌گویند و اگر کمک فنر داشته باشد، ممکن است بادی باشند یا روغنی. وضعیت کمک دوشاخ‌های فنر دار را‌ معمولا می‌توان با یک کنترل روی خود کمک فنر یا روی دسته باز و بسته کرد. نمونه‌هایی که از روی بسته تنظیم می‌شوند و نمونه‌هایی که کمک فنر طولانی‌تری هسند، معمولا بهتر حساب می‌شوند اما سوال اصلی این است که آیا شما به آن‌ها احتیاج دارید یا نه. بخصوص که بودن کمک فنر باعث جذب بخشی از انرژی رکاب زدن شما می‌شود و دقیقا به همین دلیل است که دوچرخه‌های جاده، کمک فنر ندارند و از دو شاخ‌های خشک استفاده می‌کنند.

۳- فرمان

فرمان‌ها ممکن است شکل‌های مختلفی داشته باشند. گاهی در یک خط مستقیم، گاهی کمی منحنی و گاهی فرمان‌های کورسی کلاسیک که به آن‌ها دراپ گفته می‌شود. عرض بزرگتر کنترل بهتری روی دوچرخه به شما می‌دهد اما در مقابل امکان رد شدن از مکان‌های باریک‌تر را از شما می‌گیرد. برای بعضی ها مهم است که فرمان اجازه دو سه مدل در دست گرفتن را به سوار بدهد تا در مسافت‌های طولانی بتوان وضعیت دست را تغییر داد و جلوی خستگی را گرفت. 



ادامه مطلب را ببینید :






برچسب ها : دوچرخه , آموزش ,

صفحات سایت: [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ]
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic