ساده‌گرایی، مینیمالیسم
دسته بندی : هنر ( هنرهای تجسمی ) ,

مینیمالیسم چیست؟ ویژگی های هنر مینیمال کدام است؟

مطمئنا شما هم بارها کلمه مینیمال را شنیده اید.آیا تاکنون اندیشیده اید که مینیمالیسم چیست؟ مفاهیم مینیمال در کدام حوزه ها بیشتر کاربرد دارد؟ مقابل هنر مینی مال کدام است؟

 

ساده‌گرایی، مینیمالیسم (Minimalism) یا هنر کمینه گرایی یک مکتب هنری است؛ اساس آثار و بیان خود را بر پایه سادگی بیان، روش‌های ساده و خالی از پیچیدگی فلسفی یا شبه فلسفی بنیان گذاشته‌ است. هنر ABC، هنر خشک و سرد، هنر طرد کننده سازه های اولیه و هنر اصیل از جمله رایج ترین عناوین به کار رفته برای این هنر بودند؛ سر انجام به مینیمالیسم بسنده شد. این اصطلاح نخستین بار توسط ریچارد ولیام فیلیسوف هنر انگلیسی در 1965 به کار رفت.

هنر مینیمال حاصل ایده های هنرمندارن روس است؛ هنرمندانی که ساختار گرا بودند و به اشکال هندسی و خلاصه نمایی علاقه و گرایش داشتند؛ مانند اثر «سفید روی سفید» از مالویچ. در دهه 1950 و 60 تجربه هنرمندان روسی بر هنرمندان اروپا و آمریکا اثر گذاشت. مینیمالیسم در ایالات متحده به سرعت تبدیل به یک جنبش هنری تازه شد که بیشتر با خلق آثار سه بعدی همراه بود. مینیمالیسم را عموما جنبشی در مخالف با اکسپرسیونیسم انتزاعی می دانند، جنبشی که بر هنر دهه 50 حکمفرما بود.

مینیمالیسم در شکل‌های مختلفی از طراحی و هنر استفاده می‌شود. مینیمالیست‌ ها بر این باورند که با زدودن حضور فریبنده ترکیب‌ بندی و کاربرد موارد ساده که به شکلی هندسی و بسیار ساده شده قرار گرفته باشند، می‌توان به کیفیت ناب رنگ، فرم، فضا و ماده دست یافت.

ادامه مطلب رو بخونید 


آثار هنرمندان مینیمالیست گاه کاملاً تصادفی پدید می‌آمد و گاه زاده ی شکل‌ های هندسی ساده و مکرر بود. ساده‌گرایی نمونه‌ای از ایجاز و سادگی را در خود دارد و بیانگر سخن رابرت براونینگ است: "Less is more" "کمتر غنی‌تر است". این جمله که خود شالوده ی مدرنیسم است، بیان می دارد که مینی مالیسم در مدرنیسم ریشه دارد. هنر مینیمال اغلب به عنوان عکس العملی در برابر اکسپرسیونیسم انتزاعی تفسیر می شود که پلی به سمت پست مدرن می زند.
این هنر را عموما جنبشی در مخالفت با اکسپرسیونیسم انتزاعی می دانند؛ جنبشی که بر هنر دهه ۵۰ حکمفرما بود. نقاشان سبک اکسپرسیونیسم انتزاعی می خواستند تجربیات احساسی خود را مستقیما از طریق روش هایی که در همان لحظه خلق اثر به ذهنشان می رسید مانند تکان های سریع و شدید قلمو یا قطره های از رنگ که بر بوم می چکاندند، ابراز کنند. این کار ضمیر ناخود آگاه نقاش را در اثر خلق شده سهیم می کرد. آنها به ناخودآگاه انسان اجازه می دادند که در خلق اثر شرکت کند و آن را مهم ترین انگیزه و قدرت می دانستند.

در سوی دیگر طرفداران این هنر بیش از اینکه به احساسات شخصی و بیان آن ها علاقه مند باشند، نگاهشان به یک روش منطقی و مفاهیم فیزیک عمومی مانند تصاعد های ریاضی و جاذبه بود. مینیمالیست ها خط های راست و طراحی های صنعتی بسیار استفاده می کردند و استفاده از هنرشان را برای محصولات تجاری ممنوع کرده بودند. شاید بتوان گفت که هنر مینیمال دو ویژگی عمده دارد؛ استفاده از قوانین فیزیک در خلق آثار و استفاده از استعاره ها و نشانه ها. با تکیه بر هیمن اصل آنها روی سطوح بسیار بزرگ کار خود را عرضه می کردند.

مینیمالیسم آخرین جریان عمده ی مدرنیست ها است. همه ی آنچه بعد از آن آمده را پست مدرنیسم می دانند.
در معماری و کلا در طراحی ها ، مینیمالیسم تحت تاثیر معماران و هنرمندان ژاپنی بود، چرا که این نوع نگرش به طراحی کاملا با نوع دیدگاه سنتی مردم ژاپن جور در می آید.

فلسفه؛ آنچه می بینید؛ همان چیزیست که می بینید.زمانی که صحبت از فلسفه در موضوعی مطرح می شود،معمولا نوعی پیچیدگی و ابهام در ذهن افراد در رابطه با آن موضوع نقش می بندد. البته نمی تواندگفت که معنای فلسفه پیچیدگی و ابهام است.

ولی به هر حال این ذهنیتی است که به افراد در مواجه با واژه هایی از این دست القا می شود. مینیمالیسم یک مکتب هنری خالی از پیچیدگی های فلسفی ویا شبه فلسفی است. ویژگی این هنر که موجب شده چنین برداشتی از فلسفه ی آن به وجود آید، استفاده از المان های اصلی و ضروری و حذف سایر چیزهایی است که ممکن است بار تجملاتی داشته باشد.


مینیمالیسم در فلسفه معتقد است که معدود نیازهای انسانی برای زندگی کافی است.

جمع بندی

مینیمالیسم جنبشی است که در اوخر دهه شصت میلادی آغاز شد فرم بسیار ساده و دیدگاهی واقع گرایانه و بی طرف از ویژگی‌های منحصر به فرد این مکتب می‌باشد.


مینیمالیسم جنبشی است به سوی آزادی و رهایی. انسان مدرن در عصر پرشتاب تکنولوژی حوصله و وقت اطناب را ندارد.از این رو کمینه گرایی این وظیفه را دارد که به دور از شاخ و برگ اضافی مفهموم اصلی را به خواننده برساند، چنانکه یک عکاس مینیمال عقیده دارد که بیننده امروزی آنقدر درگیر استرس خود است که حوصله نگاه کردن به یک عکس شلوغ را ندارد در این راستا عکسها به دور از حاشیه‌های شلوغ و اضافی شده اند.در صنعت پوشاک دیگر لباسها ساده تر طراحی می‌شوند و خبری از پولک دوزی و شلوغ بازی نیست.

چرا سبک مینیمالیستی به دل می شینه ؟

این پست رو بصورت کامل در سایت ویرگول مطالعه فرمایید

لینک در پست قرار داده شده است ( در قسمت دنبالکها )



برچسب ها : هنر , مینیمالیسم , ساده گرایی , هنر تجسمی ,
دنبالک ها : در ویرگول بخوان ,